Jeśli jesteś właścicielem tej strony, możesz wyłączyć reklamę poniżej zmieniając pakiet na PRO lub VIP w panelu naszego hostingu już od 4zł!

Historia firmy HONDA

Historia jednego z 10 największych na świecie koncernów motoryzacyjnych obejmuje ponad połowę XX wieku. Choć początki rozwoju tej firmy były trudne i skromne, Honda szybko zaczęła kojarzyć sie z zaawansowanymi rozwiązaniami technicznymi i osiągnięciami w trosce o środowisko naturalne. Obecnie ten koncern sprzedaje rocznie ponad 4,4 mln motocykli oraz blisko 2,5 mln samochodów.

Korzenie Hondy sięgają lat 20, gdy jej późniejszy założyciel jako młody wówczas człowiek rozpoczął pracę w warsztacie samochodowym. W dobie powojennego kryzysu w Japonii, Soichiro Honda podjął niezwykle trafną działalność: produkcję mopedów, tanich i oszczędnych środków lokomocji. Jednak w szybko rozwijającym się gospodarczo kraju nie można było poprzestać na prostych rozwiązaniach i firma natychmiast podjęła konstrukcję coraz bardziej zaawansowanych silników.

We wrześniu 1948 roku, już ze wspólnikiem, Takeo Fijusawa Honda powołał Honda Motor Corporation. Dynamiczny rozwój firma zawdzieczała nie tylko szybkiemu doskonaleniu silników i wprowadzaniu nowych modeli jednośladów, lecz także prężności z jaką zorganizowano sprawną sieć ich sprzedaży.

W latach 1950-52 Honda przeżywała szybki rozwój. Co roku uruchamiano kolejną fabrykę. Zdecydowano się też na skok technologiczny: wprowadzenie do produkcji małego silnika 4-suwowego E-Typ o trzech zaworach w głowicy i zastosowanie go w nowym motocyklu.

Szybko zdobywająca rynek motocyklowy Honda nie byłaby zapewne tym czym jest obecnie bez sportowych pasji swego założyciela. Od początku lat 50 pracował nad stworzeniem własnej reprezentacji i wystawieniem jej w najbardziej prestiżowych wówczas zawodach motocyklowych. Wierzył także, że udział w sporcie, to nie tylko reklama, lecz źródło doświadczeń, dzięki którym można wspiać się na wyższy poziom technologiczny. Przełom lat 50 i 60 przyniósł rezultaty wysiłków: pierwsze zwycięstwa w wyścigach TT w klasach 125 i 250 ccm, a potem mistrzowskie tytuły kierowców motocykli napędzanych silnikami Hondy.

W 9 lat po rozpoczęciu produkcji jednośladów, a 7 lat od powołania firmy Honda stała się największym producentem motocykli w Japonii. Gdy w 1961 r. sprzedaż przekroczyła 100 tys. sztuk miesięcznie, przyszła pora na podbój rynków zagranicznych: najpierw w Europie. Ruszyły montownie w Holandii i Belgii, we Francji motorowery Hondy zdobyły uznanie i nagrody. W szczytowym okresie produkcja jednośladów, z których firma znana jest do dziś nie mniej niż z samochodów, we wszystkich zakładach wyniosła 5 mln rocznie. Dziś na świecie jeździ ich ok. 130 mln.

Nim na drogach pojawiły się pierwsze seryjne samochody japońskiej marki, firma zaznała smaku zwycięstw w sporcie samochodowym i to do razu w najbardziej wymagającej tego dyscyplinie - Formule 1 - jako producent silników. Ponieważ przepisy wprowadzone od 1960 r. ograniczyły maksymalną ich pojemność do 1500 cm3, cenne okazały się doświadczenia zdobyte właśnie w produkcji wysokoobrotowych silników motocyklowych. Skorzystały z nich teamy Williamsa i Mc Larena. Honda miała prototyp własnego samochodu wyścigowego już w 1962 roku. W dwa lata później firma wystawiła własny zespół, który w 1965 r. zdobył Grand Prix Meksyku. Po wycofaniu się

ze sportu samochodowego w 1968 r. Honda powróciła na tory z początkiem lat 80, jednak już tylko w roli producenta silników. W tej roli też, wspólnie z Williamsem i Mc Larenem odniosła wiele zwycięstw.

Pierwszym seryjnym samochodem był lekki pojazd dostawczy T 360 (1962 r.) i sportowy, dwuosobowy cabriolet S 500. W ciągu 3 lat dołączyło do nich kombi L 700. Pod koniec lat 60 karierę zrobił mały samochód przeznaczony na rynek japoński - N 360. Czterocylindrowy silniczek o pojemności 354 cm3 osiągał ponad 30 koni przy 8500 obrotach na minutę, miał więc motocyklową charakterystykę.

W 1963 roku, pierwszym w którym Honda podjeła produkcję aut wytworzono ich zaledwie 136 sztuk. Jednak w cztery lata później produkowano już 87 tys., w kolejnym 185 tys. a w 1969 roku - ponad 230 tys., z czego 5% trafiło już na eksport. Linie najbardziej popularnych do dziś samochodów, wówczas małolitrażowych, rozpoczął w latach 70 model Z 360. Jego konstrukcja (poprzecznie umieszczony silnik czterocylindrowy, napęd na przednie koła) stała się bazą dla późniejszych aut, takich jak Life, czy zaprezentowany w 1972 r. pierwszy Civic. Ten model do dziś należy do najpopularniejszych w swojej klasie.

Światowa produkcja samochodów Hondy doprowadziła w 1979 r. do zmiany proporcji między dochodami ze sprzedaży jednośladów i aut. Ostatecznie od 1991 r. produkcje samochodów, jednośladów oraz maszyn i urządzeń formalnie rozdzielono. Obecnie sprzedaż aut przynosi ok. 80% obrotów firmy, motocykli - 12%, to pozostałe gałęzie działalności.

W 1982 r. by sprostać popularności z jaką spotkała sie w USA Honda Accord, uruchomiono tam pierwszą fabrykę samochodów Honda. Wkrótce też rynek USA stał się dla naszej firmy bardziej znaczący niż rynek japoński. Wniósł on też swój wkład w rozwój palety producentów Hondy, gdyż niektóre modele zaprojektowano właśnie w amerykańskich ośrodkach badawczych.

Okres ekspansji na rynkach europejskich związany był z podjetą w 1979 r. współpracą z brytyjskim Roverem. Honda wniosła zaawansowane technologie, Rover - dostęp do tradycyjnych rynkówstarego kontynetu. Nie przeszkodziło to w realizacji własnej inwestycji fabryki w Swindon, skąd dziś pochodzą dostarczane głównie na rynki europejskie modele Civic, Accord i CR-V. Do końca 2002 roku firma planuje, że łączna wartość inwestycji w Europie wyniesie 1,5 mln dolarów.

W nowym wieku, podczas stwaiania czoła niesionym przez niego wyzwaniom, Hondzie z pewnością pomocne będzie motto wypowiedziane przez jej założyciela: "First man, then machine" (Najpierw człowiek, potem maszyna).

Przygotowano przez redakcję tygodnika "MOTOR" na zlecenie HONDA Poland.

top



Historia modelu Accord

(artykuł z 1997 roku)
Europejska historia modelu Accord rozpoczyna się w roku 1982. Wtedy to jednocześnie pojawiły się na rynku wersje cztero i trzy drzwiowa. Dzisiaj wersje te możemy oglądać niemal wyłącznie na zdjęciach. Samochód wykazywał cechy typowe dla produkcji dalekowschodnich, nadwozie mocno kanciaste, sporo chromowanych wstawek, wąskie zderzaki, duże reflektory i tylne lampy zespolone. Całość stanowiła jak na owe czasy dość ładną sylwetkę samochodu. Po dwóch latach przeprowadzono face lifting, zmieniając reflektory i lampy zespolone, zaokrąglono nieco karoserię.

Rok 1986 przyniósł gruntowne zmiany. Model czterodrzwiowy został jeszcze bardziej zaokrąglony, sylwetka stała się klinowata, poszerzono zderzaki, zaczęto stosować seryjnie podwójną końcówkę wydechu, zmieniono klamki na aerodynamiczne. Jeśli chodzi o model trzydrzwiowy to nastąpiła prawdziwa metamorfoza. Zmieniono całe nadwozie. Najbardziej charakterystycznym elementem stały się od tego czasu podnoszone reflektory co czyniło ogólny wygląd auta znacznie nowocześniejszym i egzotycznym. Znacznie zmodyfikowano również tył auta, który został płasko ścięty z dość charakterystycznie wysoko podniesioną dolną krawędzią klapy. Zderzaki zaczęto malować w kolorze nadwozia, wprowadzono aluminiowe obręcze kół, oraz niewielkie wloty powietrza w bocznych listwach. Model ten możemy jeszcze dziś spotkać na ulicach i ciągle jeszcze intryguje nas swoją sylwetką.

Kolejne zmiany przyniósł nam rok 1990. Zaprezentowano wtedy zupełnie nowe nadwozie Accorda które jeszcze do dziś wśród niektórych wzbudza niekłamany zachwyt. Nadwozie zostało całkowicie zmienione, długie, bo aż 4685mm, klinowato opadające ku przodowi auta, coraz mniejsze reflektory, w których bodajże po raz pierwszy nie zastosowano szyby czołowej wymuszającej kierunek padania światła, a zadanie to przejął zmyślnie zaprojektowany odblask. Tylne lampy zespolone znacznie powiększono w stosunku do poprzedniego modelu, powiększono bagażnik, szerokie zderzaki lakierowano w kolorze nadwozia. Górna linia drzwi została mocno obniżona, kurację odchudzającą przeszły słupki tylne, powiększono powierzchnię szyb, wszystko to znakomicie poprawiło widoczność we wszystkich kierunkach. Niestety duże nawisy z przodu i tyłu utrudniały manewrowanie. W tym modelu seryjnie montowano wspomaganie kierownicy i welurową tapicerkę. W zależności od wersji silnikowej dochodził jeszcze ABS, elektryczne podnośniki szyb, elektrycznie sterowane lusterka boczne, szyber dach, spryskiwacze reflektorów. Jeśli chodzi o jednostki napędowe, to mieliśmy do wyboru silniki benzynowe z aluminiowym blokiem o czterech zaworach na cylinder i jednym wałku rozrządu umieszczonym w głowicy: 1,8 105KM; 2,0 90KM; 2,0 110KM; 2,0 131KM; 2,2 150KM. Jako opcję można było zamówić wersję z czterema kołami skrętnymi (często spotykane w wersji 2,2).

Rok 1991 przyniósł zupełnie nową wersję nadwozia dla Hondy Accord, było to pięciodrzwiowe kombi, stworzone na bazie modelu sedan 90', zwane przez Hondę "Aerodeck". Nowa wersja nadwoziowa wydłużyła się tylko o 15mm w stosunku do czterodrzwiowego pierwowzoru, nieco powiększyła się ładowność i tylko nieznacznie pojemność bagażnika. Jako charakterystyczny element tej wersji i chyba jedyny wśród pojazdów kombi, można wskazać elektrycznie wysuwaną antenę umieszczoną... na lewym tylnym błotniku. Aerodeck występował w Europie w połączeniu z jednostkami 2,2 150KM i 2,0 131KM.

Rok 1992 to kolejna wersja nadwozia Accorda. Po zakończeniu produkcji wersji trzy drzwiowej w roku 1989, przyszedł czas na, w pewnym sensie, następcę - wersję Coupe. Stworzona również na bazie Sedana, różniła się w zasadzie jedynie ilością drzwi. W 1993 roku dokonano kosmetycznych zmian we wszystkich trzech modelach nadwoziowych. Było to zmniejszenie loga Hondy na atrapie chłodnicy, zmiana lamp kierunkowskazów przednich, oraz wprowadzenie białych świateł cofania w tylnych lampach zespolonych.

Pod koniec tegoż 93 roku pojawiło się zupełnie nowe nadwozie Accorda Sedan. Był to pierwszy model wyprodukowany w zakładach Europejskich Hondy, co oznaczało koniec modeli produkowanych w Japonii. Nadwozie odzwierciedla w pełni europejskość projektu. Mocno zaokrąglone krawędzie, klinowate reflektory, słabo (jak na wersję sedan) odznaczający się bagażnik, mocno zachodzące na boki tylne lampy zespolone, charakterystyczne wloty powietrza od wewnętrznych stron reflektorów, szerokie zderzaki. Generalnie jednak w porównaniu do poprzedniego modelu sylwetka Accorda stała się nieco ociężała (masa całości wzrosła o 85kg co przy stosowaniu tych samych silników spowodowało spadek osiągów).

1994 to rok wprowadzenia na rynek europejski nowych modeli Coupe oraz Aerodeck. Tym razem nie skorzystano z projektu sedana powstałego w europie, lecz skorzystano z modeli bazujących na Amerykańskiej i Kanadyjskiej wersji Accorda. Jak widać nadwozie charakteryzuje się wyraźnymi przetłoczeniami na pokrywie silnika, oraz drzwiach i tylnych błotnikach. Generalnie można przyznać prymat elegancji, dostojności i sportowego ducha dla wersji USA, tym bardziej że stosowano tam o wiele bogatsze wyposażenie seryjne i mocniejsze silniki. Aerodeck bez większych zmian przetrwał do chwili obecnej, natomiast wersje Sedan i Coupe zostały poddane face liftingowi w 1996 roku. Coupe zmieniło się tylko z tyłu: dodano chromowaną wstawkę na wysokości dolnej krawędzi klapy bagażnika, zmieniono tylne lampy zespolone, oraz miejsce umieszczenia oznaczenia wersji samochodu. Europejski Sedan poddany został dość zasadniczym zmianom. Dodano nową atrapę chłodnicy, kilka chromowanych elementów, zmieniono linię maski i reflektory. Auto nabrało bardziej dystyngowanego i sportowego wyglądu.

W tym roku rozszerzono również gamę silników Accorda, wprowadzając dwulitrowego Diesla (po raz pierwszy) z bezpośrednim wtryskiem, kierując się bodaj tylko upodobaniami europejskiej klienteli.

Rok 1998 przyniesie nam kolejną wersję Hondy Accord w Europie. Jaka będzie Czy będzie podobna do poprzedniczek, czy zupełnie nowa Na część tych pytań odpowiemy sobie dopiero po oficjalnej premierze.

źródło: hondapl.org

top